تناجی
ادیب الممالک فراهانی

شمارهٔ ۱۰۲

این ز تو شایان و بر بماست سزاواراقسم بالخنس الجوار الکنس
بنده درگه امیریست که آمددر نسب اندر یکی ز دوده افطس