شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از افراد زمانه می‌خواهد که از وضعیت و رفتار خود پند بگیرند. او به درد و رنج خود اشاره می‌کند و می‌گوید که بسیاری از نشانه‌ها و ظاهرها می‌توانند فریبنده باشند. انسان‌هایی که امروز در مقام و منزلت هستند، ممکن است دیروز تحت تاثیر چیزهای دیگری بوده‌اند. او با ذکر نام شمر و یزید، دو چهره منفی تاریخ، بر این نکته تاکید می‌کند که افراد در پوشش شخصیت‌های بزرگی مانند بایزید و ذوالنون نیز می‌توانند در باطن زشت و فاسد باشند.
ای اهل زمانه پند گیریداز حال فکار این جگر خون
هوش مصنوعی: ای مردم زمانه، از وضعیت و سرنوشت این دل خونین عبرت بگیرید.
در کیسه هزار دام دارداین جامه که می زند به صابون
هوش مصنوعی: این لباس هزاران مشکل و دردسر دارد که تنها با یک کار ساده، مثل زدن به صابون، میتوان آنها را پوشاند یا موقتی حل کرد.
امروز بود طراز محرابدیروز بباده بود مرهون
هوش مصنوعی: امروز مانند نشانهای است که دیروز تحت تاثیر مِی و خوشگذرانی قرار داشت.
شمر است و یزید اینکه بینیدر کسوت بایزید و ذوالنون
هوش مصنوعی: این جمله به بیان این نکته میپردازد که برخی افراد با ظاهری نیکو و دیندار ممکن است در حقیقت همانند شمر و یزید باشند، که نماد ظلم و فساد هستند. در واقع، ممکن است افرادی که در لباس عارفان و بزرگان دین به نظر میرسند، در باطن فاقد ویژگیهای ایمان و نیکی باشند.