شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسی عمیق از دلتنگی و عشق است. شاعر به زیبایی نرگس و بنفشه اشاره میکند و نشان میدهد که چشمانش از غم یار بیدار و در انتظار او هستند. زیبایی معشوق و غم فراق او در کلام شاعر به خوبی مشهود است.
زان نرگس تازه کز بر یار آمدصد گونه ضیاء به چشم خون بار آمد
هوش مصنوعی: از نرگس نوظهور که از کنار محبوب برآمد، نورهای مختلفی به چشم میتابد و چشمانم پر از اشک میشود.
تو همچو بنفشه خفته من چون نرگسچشمم همه شب ز غصه بیدار آمد
هوش مصنوعی: تو مانند گل بنفشه در خواب هستی، اما من مانند نرگس، تمام شب به خاطر غم و اندوه بیدار میمانم.