شمارهٔ ۷۰ - گز
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر عشق و وابستگی خود را به محبوبش بیان می‌کند. او می‌گوید که اگر محبوبش شبی نزد او نرسد، به هیچ چیز دیگری اهمیت نمی‌دهد و حتی حاضر نیست عشق و وصال او را با چیزی در دنیا عوض کند. همچنین، او هجران و دوری از محبوب را به هیچ قیمتی نمی‌پذیرد. به طور کلی، این شعر از عمق احساسات و تعهد شاعر به عشق خود حکایت دارد.
گز در بر آن جان جهان تحفه برمیعنی که اگر شبی نیائی ببرم
هوش مصنوعی: من در دنیای تو، مانند هدیهای به جان تو هستم، یعنی اگر شبی به سراغم نیایی، چیزی را از من نخواهی برد.
من وصلت را به عالمی نفروشمهجرانت را گزی بگوزی نخرم
هوش مصنوعی: من هرگز عشق وصالت را به هیچ چیزی در دنیا نمیفروشم و حتی درد جداییات را هم برای خرید چیزی نمیپذیرم.