شمارهٔ ۳ - در هجو استاد رضای نجار
هوش مصنوعی: این شعر به انتقاد و طعنه به شخصی به نام استاد رضا پرداخته و ناتوانی یا شکست او را نشان می‌دهد. شاعر با استفاده از تصاویر و استعاره‌ها، وضعیت دشوار و بحرانی او را توصیف می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که اگرچه ممکن است در بازی‌ها یا رقابت‌ها شکست خورده باشد، اما همچنان به دنبال اعتبار و قدرت است. در نهایت سوالی مطرح می‌شود که در اوج این مشکلات، چه کسی می‌تواند از او حمایت کند و به اعتباری که به آن نیاز دارد برسد.
از تیشه هجو جان او بتراشموز رنده فحش جلد او بخراشم
هوش مصنوعی: میخواهم با تیشهی تمسخر، روح او را از بین ببرم و با چاقوی فحش، روی او را آسیب بزنم.
استاد رضا چو برد بر بازی دستطوفان بلا تخته عمرش بشکست
هوش مصنوعی: استاد رضا، به مانند بازیکنی که با دست طوفانی به میدان آمده، با مشکلات و مصائب زندگی روبرو شد و در نتیجه، عمرش نقص پیدا کرد و به پایان رسید.
در ششد رغم بطاس ار مهره فتادواندر در خانه اش دو با یک به نشست
هوش مصنوعی: اگر در خانهای مهرهای بیفتد و در کنار آن دو نفر به نشستن بپردازند، حتی در دل مشکلات نیز میتوان به دیدار و همنشینی پرداخت.
چون سر بتهی زن سریاری گیرداسب تو عنان ز هر سواری گیرد
هوش مصنوعی: وقتی که سر بتهی (چیزی که در حال کوچکی یا ضعیفی است) به سر میزند، اسب تو از هر سواری کنترل می‌شود و مهار را در دست میگیرد.
تیغ تو بدست خصم خصم تو شودآن کیست کزین سه اعتباری گیرد
هوش مصنوعی: تیغ تو در دست دشمن تو قرار میگیرد. آن کسی که از این سه چیز اعتبار بگیرد، کیست؟