شمارهٔ ۸ - نیز او راست
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عاشقانه و دلتنگی‌های انسانی است. شاعر به عشق و جدایی اشاره می‌کند و از این می‌گوید که اگر کسی مانند او را دوست ندارد، او نیز نیازی به محبت او ندارد. او از نامهربانی‌ها شکایت دارد و به این موضوع می‌پردازد که چرا باید دل خود را به کسی بدهد که با او به نازکدل نخواهد بود. در ادامه، شاعر به اهمیت محبت و دل‌دادن به کسی که واقعاً ارزش آن را دارد، تأکید می‌کند و از نازکی و حساسیت دل خود سخن می‌گوید. در نهایت، او با تردید و پرسش درباره این موضوع که در چنین شرایطی چگونه باید رفتار کند، به پایان می‌رسد.
مرا گر چو من دوستداری نبایدمرا نیز همچون تویی کم نیاید
هوش مصنوعی: اگر تو مرا همانطور که من دوست دارم، دوست داشته باشی، از نبودن من چیزی کم نخواهد شد.
جدایی همی جویی ازمن ولیکنترا گر بشاید مرا می نشاید
هوش مصنوعی: تو همواره در پی جدایی از من هستی، اما اگر بخواهی، نمیتوانی مرا از خود دور کنی.
چرا مهربانی نمایم کسی راکه پیوسته نامهربانی نماید
هوش مصنوعی: چرا باید به کسی که همیشه بدرفتاری می‌کند محبت کنم؟
چرا دل نهم بر دل جنگجوییکه دل زو همه درد و رنج آزماید
هوش مصنوعی: چرا باید دل خود را به دل کسی بسپارم که از او تنها درد و رنج را تجربه میکنم؟
دل آن را دهم کو به دل دادن منبر افروزد و شادمانی فزاید
هوش مصنوعی: دل من را به کسی میسپارم که با عشق و محبتش آن را روشن کند و باعث افزایش شادیام شود.
چو دل دادم آنگه سوی دل گرایمتن آنجا گراید کجا دل گراید
هوش مصنوعی: وقتی دل را به کسی میسپارم، پیوسته به سمت آن دل کشیده میشوم و بدنی که دارم نیز در جایی قرار میگیرد که دل من آنجا بوجه میشود.
دلم نازک و مهربانست ورنیدرین کار گفتار چندین چه باید
هوش مصنوعی: دل من لطیف و مهربان است، اما در این زمینه صحبتهای زیادی وجود دارد که باید به آنها توجه کنیم.