شمارهٔ ۲۵ - همو راست
هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی بهار و جوانی است که به زیبایی توصیف شده است. در آغاز، آمده که بهار به یک‌باره زمین را با زیبایی‌های خود پر کرده و گل‌ها و رنگ‌ها شکوفا شده‌اند. در این میان، عشق و شادابی در باغ‌ها جاری است و جوانی و پختگی همزمان دیده می‌شود. شاعر به تضاد بین گذر زمان و جوانی اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که جوانی موقتی است و باید از لحظات زندگی و خوشی‌ها بهره برد. در نهایت، دعوت به نوشیدن باده و لذت بردن از لحظات حال صورت می‌گیرد، چرا که زمان نمی‌ایستد و نمی‌توان به بازگشت این لحظات امیدوار بود.
نوبهارآمدو بشکفت بیکبار جهانبر سر افکندزمین هر چه گهر داشت نهان
هوش مصنوعی: بهار رسید و ناگهان همه چیز جوانه زد و شکوفه کرد. دنیا، با زیبایی و جلوهگری، زمین را پر از جواهراتی کرد که در دل خود پنهان داشت.
تاز خواب خوش بگشاد گل سوری شملاله سرخ ببندد همی از خنده دهان
هوش مصنوعی: وقتی خواب شیرینی به پایان میرسد، گل سرخی از خواب بیدار می‌شود و لالهی قرمز لبهایش را از شادی میبندد.
پرنیانها و پرندست کشیده همه باغعاشقان گاه بر این سایه دوان گاه بر آن
هوش مصنوعی: در باغ عاشقان، پرچمها و پرندگانی به اهتزاز درآمدهاند؛ گاهی در سایه اینجا و گاهی در سایه آنجا در حال حرکت و رقص هستند.
اندر آن هفته که بگذشت جهان پیر نمودوندر این هفته جوانست کران تابه کران
هوش مصنوعی: در هفتهای که گذشت، دنیا پیر و کهنه شد و در این هفته، همهجا جوان و پرانرژی است.
من شنیدم که به ایام جوان پیر شودنشنیدم که به یک هفته شود پیر جوان
هوش مصنوعی: من شنیدم که فردی در دوران جوانی به پیرسالی میرسد، اما نشنیدهام که کسی در یک هفته بتواند جوانیاش را از دست بدهد و به پیرسالی برسد.
من نگویم که می سرخ حلالست و مباحگر بودورنه من این لفظ نیارم به زبان
هوش مصنوعی: من نمیگویم که نوشیدن می حلال و مجاز است، اما اگر کسی بخواهد این حرف را بزند، من آن را به زبان نمیآورم.
گویم ار هرگز خواهی خوری امروز بخورکه دگر باره بدین روز رسیدن نتوان
هوش مصنوعی: اگر میخواهی امروز بخور چون ممکن است دیگر نتوانی به این روز برسید.
خیز تا بر گل نو کوزگکی باده خوریمپیش تا از گل ما کوزه کند دست زمان
هوش مصنوعی: بیا بلند شو و با هم بر روی گل تازهای باده بنوشیم؛ پیش از آنکه زمان، گلی از ما بسازد و ما را فراموش کند.