شمارهٔ ۳۱ - همو راست
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و احساسات عاطفی عمیق سخن می‌گوید. شاعر به معشوق خود، که به تصویر «ترک حصاری» و «سمن» کشیده شده، احساسی سرشار از درد و longing دارد. او از انتظارات و خواسته‌هایش از عشق می‌گوید و اینکه چگونه این احساسات در دلش زنده هستند. همچنین به تغییرات وضعیت و شدت احساساتش در گذشته و آینده اشاره می‌کند و از بوسه‌ها و ارتباط نزدیک با معشوقش یاد می‌کند. شاعر در نهایت به وابستگی عمیقش به معشوق و آرزوی دیدار دوباره با او تأکید می‌کند.
گفتم چو به گرد سمنت سنبل کاریدعوی ز دلم بگسلی ای ترک حصاری
هوش مصنوعی: زمانی که به دور سمنت سنبل نشسته بودم، به او گفتم که به خاطر دل شکستهام، دیگر نمیتوانم دعویای داشته باشم، ای عزیز!
دعوی تو ای ترک فزونتر شد تا توگرد سمن تازه همی سنبل کاری
هوش مصنوعی: ای ترک، ادعای تو بیش از پیش شده است تا وقتی که به گرد سمن تازه میچرخید، تو هم به کار سنبلکاری مشغول باشی.
دعوی توزینگونه نبوده ست ونبوده ستاز عشق تو اندر دل من چندین زاری
هوش مصنوعی: دعوی تو به این شکل نبوده و در دل من از عشق تو، آنقدر گریه و ناله وجود ندارد.
امروزهمه حال دگر گشت و بتر گشتفردا نه عجب باشد اگر زین بتر آری
هوش مصنوعی: امروز اوضاع تغییر کرده و بدتر شده است، فردا هم جای تعجب نیست اگر اوضاع بدتر از این هم بشود.
تا ترک سمن عارض بودی نه چنین بودامروز چنین شد که بت مشک عذاری
هوش مصنوعی: تا زمانی که زیباییهای صورت تو همچنان بر تارک چهرهات باشد، امروز اینگونه نمیشد، همانند بت زیبا و خوشعطر.
با عارض ساده ز در دیدن بودیبا خط دمیده ز در بوس و کناری
هوش مصنوعی: با چهرهای ساده و بیپیرایه، از در وارد شدی. در این هنگام، با خطی زیبا و دلنشین، بوسهای را طلب کردی و نزدیکی را تجربه کردی.
تا من بزیم چنگ ز تو باز ندارمدانم که سه بوسه تو زمن باز نداری
هوش مصنوعی: من هرگز از تو دور نمیشوم، چون میدانم که حتی سه بوسهات را هم به من نمیکنی.
جان و دل و دین را به کنار تو گذارمتاتو به کنار خودم از مهر گذاری
هوش مصنوعی: برای تو جان و دل و دینم را فدای تو میکنم تا تو از روی محبت و عشق، مرا به کنار خودت بپذیری.
من با توهمی از در یاری به در آیمشاید که تو آیی ز درم از در یاری
هوش مصنوعی: من با تو در یک خیال میآیم، شاید تو هم از در دوستی به سراغ من بیایی.
نازاز تو سزد برمن مسکین که توایدونباطره مشکین وخط غالیه باری
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس کمبود و نیازمندی کسی است که در برابر زیبایی و جاذبه دیگری قرار دارد. شخص احساس می‌کند که باید به خاطر جذابیت آن دیگری، کوچکی و مسکینی خود را بپذیرد و به نوعی به آن زیبایی ارادت نشان دهد. در واقع، شاعر از قدرت و تأثیر زیبایی معشوق بر خود صحبت می‌کند و اینکه این زیبایی باعث میشود که احساس حقارت و ناتوانی کند.
باطره مشکین همگی فتنه چینیبا غالیه گون خط سیه شور تتاری
هوش مصنوعی: عطرهای خوشبوی مشک همه به گرد هم آمدهاند و فتنهای به پا کردهاند، با گیسوانی که به رنگ سیاه و حالت تند و تیزی دارند.