شمارهٔ ۱۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عواطف و احساسات عمیق عاشقانه می‌پردازد. شاعر از درد و غم عشق خود سخن می‌گوید و می‌نویسد که غم عشق او کافی است و دلش مانند گلسنگ در آتش عشق می‌سوزد. او از روزی که به دام عشق معشوق افتاده، احساس اسارت می‌کند و وجودش را چون قفسی می‌بیند. شاعری که از بی‌صبری در انتظار معشوق به ناله و فریاد افتاده است، از او می‌خواهد که برگردد. در ادامه، شاعر از ترس و اضطراب عاشقان به خاطر عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که پیوند محبتش را با سختی هم نمی‌تواند رها کند، حتی اگر عمرش به یک لحظه نیز محدود باشد. در پایان، زیبایی و جذابیت معشوق را به طغرل و شکار او تشبیه می‌کند و روح تازه‌ای را در کلامش جاری می‌سازد.
مرا از عالم و آدم غم عشق تو بس باشدبه پیش آتش عشقت دلم مانند خس باشد
هوش مصنوعی: غم عشق تو برایم به اندازهای کافی است که حتی فکر به جهان و انسانها برایم اهمیت ندارد. دلم در برابر آتش عشق تو مانند نی، سبک و بیارزش میشود.
ازآن روزی که افتادم به دام چون تو صیادیازآن رو پیرهن در تن مرا همچون قفس باشد
هوش مصنوعی: از آن روزی که به دام تو گرفتار شدم، مثل این است که تو به عنوان صیاد من را شکار کردهای و حالا پیراهنی که به تن دارم، مانند قفسی شده است که مرا اسیر کرده است.
یکی بازآ به سوی من که از بی‌طاقتی تا کیفغان و ناله و فریادم از دل چون جرس باشد؟!
هوش مصنوعی: یکی برگرد به سوی من، چون تاب و تحملم به پایان رسیده و فریاد و نالهام از دل مانند صدای زنگ است!
نگه را رخصت نظاره فرما در شب زلفشکجا عشاق را اندیشه ترس عسس باشد؟!
هوش مصنوعی: در شب زلفش به چشمانش اجازه بده تا تماشا کنند؛ در اینجا عاشقان از ترس نگهبانان در فکر و تردید نخواهند بود.
نبرم از تو پیوند محبت را به صد محنتاگرچه فرصت عمرم به عالم یک نفس باشد!
هوش مصنوعی: هرگز محبت و دوستیام را از تو قطع نمیکنم، حتی اگر به خاطر مشکلات زیاد، عمرم در این دنیا تنها به یک لحظه باشد!
نگاه چشم سفاکش به سوی عاشقان هردمبدان ماند که ترک روم بر روی فرس باشد
هوش مصنوعی: نگاه خیره و بیرحم او به سوی عاشقان همیشه همانند است، مثل این که یک ترکزبان در دامان اسبش نشسته باشد.
به یک پرواز صید صد معانی می‌کند طغرلبه پیش چنگل او صید عنقا چون مگس باشد
هوش مصنوعی: طغرل با یک پرواز، معناهای زیادی را به دست میآورد. در برابر چنگل او، شکار عنقا به اندازه مگس ساده و کماهمیت است.