شمارهٔ ۱۹۲ - تتبع خواجه
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به انتقاد از واعظانی می‌پردازد که مردم را از نوشیدن شراب و لذت بردن از زندگی منع می‌کنند، در حالی که خودشان نیز در خفا به این لذت‌ها دست می‌زنند. او به تضاد میان ظاهر و باطن واعظان و زاهدان اشاره می‌کند و اشاره می‌کند که زاهدان واقعی و توبه‌کاران نمی‌توانند به راحتی زهد خود را نشان دهند. همچنین، شاعر به مستی و شیرینی زندگی و لذت‌های دنیوی اشاره می‌کند و می‌گوید که در جستجوی زیبایی و لذت، نباید به افسانه‌ها و باورهای نادرست دل بست. در نهایت، او از آزادی و جرعه‌ای از می‌خواهد و به زندگی واقعی و بی‌ریا دعوت می‌کند.
واعظان تا چند منع جام و ساغر می‌کنندچون دماغ خویش را هم گه گهی تر می‌کنند
هوش مصنوعی: وعاظ تا کی از نوشیدن شراب و استفاده از ظرفهای آن منع می‌کنند؟ خودشان هم گهگاهی از همین چیزها لذت میبرند و به نوعی به خواستههای خود پاسخ میدهند.
از قدح آنانکه گاه نشئه می‌یابند فیضزین شرف چون منع محرومان دیگر می‌کنند
هوش مصنوعی: از نوشیدن جامی که گاه سرمستی میآورند، بهرهای از این شرف نصیب کسانی که محروماند نمیشود.
چون صفا از توبه اهل زهد را ظاهر نشدچون بدین تکلیف رندان را مکدر می‌کنند
هوش مصنوعی: چون پاکی و صفای توبه، به اهل زهد نشان داده نشد، پس با این مسئولیت، خوشگذرانان را ناراحت و آشفته می‌کنند.
می‌فروشان باده را روزی که می‌سازند صافمجمر روحانیان زان بو معطر می‌کنند
هوش مصنوعی: می‌فروشان در روزی که به تهیه شراب میپردازند، از عطر و بوی خوش آن، ظرفهای روحانیان را معطر می‌کنند.
از پی نظاره بلبل خوشست اوراق گلباد و باران آن صحایف از چه ابتر می‌کنند
هوش مصنوعی: بلبل زیبا در پی تماشای گلهاست، اما با باد و باران، چرا آن زیباییها را نابود می‌کنند؟
جرعه پیر مغانم ده به دست ای مغبچهرغم آنانی که وصف خود و کوثر می‌کنند
هوش مصنوعی: به من یک جرعه از شراب پیر مغان بده، ای دختر شرابفروشی، حتی اگر دیگران خود را به وصف مهارت و صفات الهی بیارایند.
ساده‌دل واعظ که گوید هرچه آید بر زبانشساده‌تر آنانکه این افسانه باور می‌کنند
هوش مصنوعی: واعظ ساده‌دل هر چه در دلش بخواهد همانطور بیپروا و بدون تفکر بیان می‌کند، اما حیرتانگیز اینجاست که برخی از شنوندگان این گفتهها را بدون تردید و به سادگی قبول می‌کنند.
آن چه چشمانند کز مژگان دو صف آراستهعالمی در طرفة‌العینی مسخر می‌کنند
هوش مصنوعی: چشمان زیبای آنها به قدری جادوی خاصی دارد که با پلک زدن، میتوانند جهانی را تحت تاثیر قرار دهند و به تسخیر درآورند.
خازنان روضه از اشعار فانی لعل و دربرده بر رخسار و گوش حور زیور می‌کنند
هوش مصنوعی: خزانهداران بهشت از اشعار جاودانه، زیورهایی از لعل و گل را بر چهره و گوش حوریها میآویزند.