شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم توکل و استقلال فردی اشاره دارد. نویسنده می‌گوید کسی که بر تلاش و کار خود متکی باشد، از بارِ منت و نیاز به دیگران رهایی می‌یابد. در واقع، شخصی که به کار خود می‌پردازد و توکل بر خدا دارد، از فشار و توقعات دیگران خارج می‌شود و به نعمت‌های خاص خود دست می‌یابد.
توکل هر که سازد پیشه خویشز بار منت مردم خلاص است
هوش مصنوعی: هر کسی که به کار خود اعتماد کند و به خدا توکل کند، از بار سنگین انتظار و نیاز به مردم رهایی می‌یابد.
که نبود بار مردم را دران بزمکه او بر خوان نعمت‌هاش خاص است
هوش مصنوعی: در آن مهمانی، کسی نبود که بار زندگیاش را به دوش داشته باشد، زیرا او در این جمع، تنها بخشی از نعمت‌های خاص خود را به دیگران ارائه میدهد.