شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به نقطه ضعف‌های خود اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی‌ها و ویژگی‌های خاصی در شخصی که به او علاقه دارد، باعث درد و رنج او شده‌اند. موهای او باعث ضعف و ناتوانی‌اش شده، طره (پیشانی) او موجب مرگش شده، قامت زیبا و دوست‌داشتنی‌اش عمر او را به تباهی کشانده و لبان سخنگویش جانش را به خطر انداخته است. به‌طور کلی، شاعر از تأثیر عمیق زیبایی‌های محبوبش بر زندگی و احساسات خود سخن می‌گوید.
ضعفم را آن میان چون مو باعثقتلم را آن طره هندو باعث
هوش مصنوعی: در آن جا که من ضعیف هستم، مانند موی نازک است و همین ناتوانی من باعث میشود که به قتل برسم، مثل آن که آن رشته موی هندو موجب خطر میشود.
عمرم را آن قامت دلجو باعثجانم را آن لعل سخنگو باعث
هوش مصنوعی: عمر من به خاطر آن قامت دلنشین به سر میآید و جانم به خاطر آن گویش شیرین و لبهای زیبا زنده است.