کفن سیاه

این هم چند قطره اشک دیگر که از دیدن ویرانه‌های مداین از دیده طبع عشقی...

آنچه در پرده بد از پرده به در می‌دیدم

من به دشت اندر و دشت آغش سیمین مهتاب

بوی این درد دل خسرو، از آن باد آمد!

جز خرافات، بر این مملکت افزود چه؟ هیچ!

برسیدم به یکی قلعه کهسان و کهن

برسیدم ز پس چند قدم بر دره‌ای

بیم و حسرت، دگر این باره چنان آزردم

جستم از جای و ندانم چه دگر پیش آمد

آتشین طبع تو عشقی که روانست چو آب