شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به مضامین عاشقانه و لذت از لحظات زیبای زندگی اشاره دارد. شاعر از بلبل و گل صحبت می‌کند و تاکید می‌کند که از این لذت‌ها نباید غافل شد. او می‌گوید که باید از زیبایی‌های زندگی بهره برد و ارتباط خود را با دوست (عشق) قطع نکرد. همچنین، به عهد و پیمان اشاره کرده و برای لذت بردن از می و گل در زمان مناسب توصیه می‌کند که فریب وعده‌های سخت‌گیرانه را نخوریم. در نهایت، شاعر از زاهدی که دعا می‌کند، می‌خواهد که این دعاها را در این زمان شاداب و پر از زیبایی نکند.
بلبل رسید نغمهٔ بلبل رها مکنگلبن شکفت جز همه بر گل ثنا مکن
هوش مصنوعی: بلبل به باغ آمد و آوازش را رها نکن. وقتی که گل شکفته شده، فقط به زیباییاش توجه کن و به دیگر برگها اهمیت نده.
از روی دوست دیده خود را تهی مداروز دست خویش دستهٔ گل را جدا مکن
هوش مصنوعی: به خاطر دوستی، همیشه خود را از او دور نکن و گل را از دستان خود جدا نکن.
گر عهد کرده‌ای که نگیری قدح به دستآن عهد را چو عهد گل آمد وفا مکن
هوش مصنوعی: اگر تصمیم گرفتهای که دیگر شراب نگیری، وقتی بوی گل به مشامت رسید، به پیمان خود وفا نکن.
روز می است ساغر می را ز کف منهوقت گل است صحبت گل (را) رها مکن
هوش مصنوعی: در این روزی که شادابی و نشاط در فضا حاکم است، ساغر (جام) شراب را از دست نگذار. این زمان، زمان شکوفایی گلهاست، پس از صحبت با گلها دست برندار.
ای ساقی از شراب گران گر فغان کنیمدر ده چنانکه خواهی و فرمان ما مکن
هوش مصنوعی: ای ساقی، اگر شراب گرانبهایی در اختیار داری، به ما شراب بده. اما اگر ما فریاد بزنیم و تقاضا کنیم، تو هم خواستهمان را نادیده نگیری.
ای زاهد ار دعا پی توبت همی کنیما را به وقت بلبل و گل این دعا مکن
هوش مصنوعی: ای زاهد، اگر برای توبهات دعا میکنی، در زمان گلها و بلبلها این دعا را برای ما نکن.