شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق پرداخته و بیانگر عشق عمیق شاعر به اوست. شاعر با استفاده از تمثیل‌ها و تصویرسازی‌های زیبا، عشق و دیدار معشوق را به چشم و گوش و دلش مرتبط می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که زیبایی معشوق باعث حسرت دیگران می‌شود. همچنین، او به تضاد بین گل و خار اشاره می‌کند و می‌گوید که معشوق هم زیبایی و هم سختی را در خود دارد. در نهایت، شاعر از تأثیر عمیق عشق بر عقل و دانش خود سخن می‌گوید و به تأثیرات منفی عشق بر روند زندگی‌اش نیز اشاره می‌کند.
خلعت چشم من است راحتِ دیدار توراحت گوش من است لذت گفتار تو
هوش مصنوعی: دیدن تو برای من همچون پوششی دلپذیر است و شنیدن صدای تو برایم لذتی بزرگ به ارمغان میآورد.
رشک همه عالمند گوش من و چشم مناز پی گفتار تو وز پی دیدار تو
هوش مصنوعی: تمام دنیا به من حسد میورزند، زیرا گوش و چشم من تنها به خاطر شنیدن صحبتهای تو و دیدن روی توست.
از گل رخسار تو خسته‌دلم روز و شبخستن خار آمده است در گل رخسار تو
هوش مصنوعی: دل من از زیباییهای چهرهات دچار خستگی و ناتوانی شده است، بهطوری که شب و روز در حال رنج و عذاب هستم، مانند خارهایی که در گلبرگهای تو نفوذ کردهاند.
گرچه نه خاری نه گل، هم تو گلی هم تو خارای همه گل‌های باغ چاکر یک خار تو
هوش مصنوعی: با وجود اینکه نه تو خار هستی و نه گل، اما هم تو زیبایی و هم زشتی. همه گل‌های باغ در برابر یک خار مثل تو خاضع و مطیع هستند.
در سر کار تو شد دانش و صبر و خردای خِرَدِ بخردان شیفته در کار تو
هوش مصنوعی: در نتیجه دقت و تلاش در کار تو، هم دانش و هم صبر و هم خرد به نمایش درآمدند. ای خردمندانی که در پی کار تو هستید، بسیار شیفته و علاقمند به آن هستید.
عقل دهان تو را نیمهٔ دینار خواندتا همه عقلم ببرد نیمهٔ دینار تو
هوش مصنوعی: عقل تو ارزش زیادی دارد و به اندازه نیمه دینار میارزد، اما این ارزش به خاطر محبت و علاقهام به تو نصف می‌شود و تمام عقل مرا تحت تاثیر قرار میدهد.
عشق جمال تو را با گل و گلزار یافتای همه زاریِ من زان گل و گلزار تو
هوش مصنوعی: عشق به زیبایی تو را در گل و باغ پیدا کردم، ای سرچشمه تمام غمهای من به خاطر آن گل و باغ تو.
فاسدی و کاسدیم از تو پدید آمده‌ستفاسد راه توام، کاسد بازار تو
هوش مصنوعی: ما از تو فاسد و بیکیفیت شدهایم. من هم از مسیر تو خراب شدهام و هم بازار تو در حال افول است.