شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: این بیت اشاره به این دارد که اگر فردی دارای فضایل و هنر است، اما بخت و فرصت مناسبی ندارد، ممکن است به راحتی از سوی زمانه و جامعه نادیده گرفته شود. حتی اگر آن شخص ادب و زیبایی هنری داشته باشد، در دنیایی که کور است و نتواند این خوبی‌ها را ببیند، این ویژگی‌ها به کار نمی‌آید. در واقع، او اشاره می‌کند که نه تنها فرد، بلکه شرایط و زمانه نیز بر میزان دیده شدن و ارزیابی توانایی‌ها تأثیر دارد.
تو را که فضل و هنر هست و بخت و دولت نیستدرست شد که گنه مر زمانه را، نه تو راست
هوش مصنوعی: تو که دارای فضل و هنر هستی، اما بخت و شانس در کنار تو نیست، بدان که در این مسأله تقصیر زمانه است، نه تقصیر تو.
اگر چه حسن ادب داری و جمال هنرچه فایده که دو چشم زمانه نابیناست
هوش مصنوعی: اگر چه تو دارای زیبا اخلاقی و هنر و زیبایی هستی، اما چه فایده که جهان و مردم آن قادر به دیدن و شناساندن ارزشهای تو نیستند.