شمارهٔ ۱۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زاقران (مؤذنان) می‌خواهد که به قرآن و آیات آن توجه کنند و به یاد آیت‌الکرسی بیفتند. او از زاقبال (خوش‌اقبالی) خود سوال می‌کند، اما از ز ادبار (بداقبالی) او هیچ اشاره‌ای نمی‌کند. شاعر در اینجا به تنهایی و نادیده گرفتن مشکلاتش اشاره دارد.
ای زاقران چنانکه از قرآنقل هو الله و آیت الکرسی
هوش مصنوعی: ای پرندگان، همانطور که در قرآن آمده است "بگو خداوند یکی است" و "آیت الکرسی" را در نظر بگیرید.
من زاقبال تو همی پرسمتو ز ادبار من نمی پرسی
هوش مصنوعی: من دائم از خوشبختی تو میپرسم، ولی تو هرگز از بدبختی من نمیپرسی.