شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بیان عشق و غمش می‌پردازد. اگرچه غم و اندوه او مانند خون بر چهره‌اش نشسته، اما عشق معشوق در دلش رو به افزایش است. او می‌گوید که عشقش، در وجودش، به شدت در حال رشد است، حتی اگر گاهی سخنانش تلخ به نظر برسد. در مجموع، این اشعار بیانگر تضاد بین درد و عشق عمیق است.
گرچه غم تو رخم به خون می شویدعشق تو دراین دلم فزون می روید
هوش مصنوعی: هرچند غم تو صورتم را با اشک میشوید، اما عشق تو در این دل من بیشتر و بیشتر میبالد.
آن است که عشق تو زبون می جویدورنه شکر تو تلخ چون می گوید
هوش مصنوعی: عشق تو به حدی قوی است که حتی زبان هم به دنبال آن میگردد، در حالی که اگر بخواهد زندگی شیرینی را وصف کند، در واقع تلخی را بیان میکند.