شمارهٔ ۵۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به حال و هوای خود هنگام شنیدن موسیقی اشاره می‌کند. او خود را مانند شمعی آتشین توصیف می‌کند که تحت تاثیر حرارت و شور ناشی از سماع (رقص و موسیقی) قرار دارد. از این تاب و تپش درونی می‌گوید که نشان‌دهنده عشق و احساسات عمیق اوست. در نهایت، او به این نکته اشاره دارد که در هر صدایی، نشانه‌ای از وجود شمعی (عشق و نور) وجود دارد.
تا کرد مرا گذر سماع تو به سمعماننده شمع آتشینم دم و دمع
هوش مصنوعی: وقتی که صدای تو به گوشم رسید، همچون شمعی روشن و داغ شدم که در حال سوختن است.
از تاب و تپش که از تو من دارم جمعاز جمله هر صدی یکی دارد شمع
هوش مصنوعی: من از شما احساس شور و هیجان دارم، و در میان همه صداها، هر شمعی میتواند داستانی مشابه بگوید.