شمارهٔ ۵۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عشق خود به معشوق میگوید و بیان میکند که بدون وجود معشوق، هیچ لذتی از گل و لاله نمیبرد. او میگوید اگر چشمانش از حسرت و درد نگریند، پس چشمانش به چه کار میآیند. این ابیات نشاندهندهٔ عمیقترین احساسات و عشق شاعر است.
بی روی تو ای رشک گل و طیره باغاز لاله و گل نه عیش بینم نه فراغ
هوش مصنوعی: بی وجود تو، ای که زیباییات به گلها میبالد، در این باغ از لاله و گل نه خوشیای میبینم و نه آرامش.
چشمم ز تو گر نگرید از حسرت و داغپس چشم که گرید ای مرا چشم و چراغ
هوش مصنوعی: اگر چشمانم به خاطر حسرت و داغ تو نگریند، پس چه کسی باید بگردد؟ چشمانم تو را میخواهند و تو نور زندگی من هستی.