شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: در این شعر، گویا شاعر از درد و رنج خود سخن میگوید. او اشاره میکند که تلاش زیادی برای کنترل دل و احساساتش کرده، اما هنوز هم غم و اندوه زیادی در دلش وجود دارد. در نهایت، این غم به دلیل دلی پر از تناقضات و پیچیدگیهاست.
از بس که کنی ده دلی و ده راییده بند ببندی و یکی نگشایی
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه تو دلها و اندیشههای زیادی را تحت تأثیر قرار دادهای و انواع محدودیتها را برای خود و دیگران ایجاد کردهای، هیچ راه و چارهای برای گشایش و آزادی نمیگذاری.
اندر دل یکتای من ای بیناییصد گونه غم است از آن دل ده تایی
هوش مصنوعی: در دل من، که تنها و یکتا است، درد و غمهای بسیاری وجود دارد، هرچند که ظاهرم نشان نمیدهد.