شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این سروده، شاعر به عظمت و جایگاه ویژه پیامبر اسلام، حضرت محمد (ص) و امام علی (ع) اشاره می‌کند و می‌گوید که از میان هزاران محمد و علی، هیچ‌کس به مقام و ویژگی‌های آن‌ها نخواهد رسید. او همچنین به قدرت موسی و مقامش اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر کسی شبیه او باشد، به مقام او نخواهد رسید. شاعر تأکید دارد که هر سخن با ارزش و ارزنده‌ای، بدون یاری و لطف الهی، محقق نخواهد شد. در نهایت، بیان می‌کند که اگر نعمت‌های الهی به همت انسان‌ها برسد، هیچ‌کس در فقر و سختی نخواهد ماند.
ز صد هزار محمد که در جهان آیدیکی به منزلت و جاه مصطفی نشود
هوش مصنوعی: از میان هزاران محمد که در دنیا به دنیا میآیند، هیچکدام به مقام و شرافت مصطفی (پیامبر اسلام) نخواهند رسید.
اگر که عرصه عالم پر از علی گرددیکی به علم و شجاعت چو مرتضی نشود
هوش مصنوعی: اگر整个世界 هم پر از شخصیتهایی مانند علی شود، هیچ‌کس نمیتواند به علم و شجاعت او برسد.
جهان اگر چه ز موسی و چوب خالی نیستیکی کلیم نگردد یکی عصا نشود
هوش مصنوعی: جهان هرچند پر از آثار موسی و چوب است، اما در نهایت کسی نمیتواند به مقام کلیمی درآید یا چوب را به عصا تبدیل کند.
سخن بلند و گرانمایه از ثنای تو شدسخن بلند و گرانمایه بی سخا نشود
هوش مصنوعی: سخن پر ارزش و با اهمیت تنها از ستایش تو به وجود میآید و بدون بخشندگی، چنین سخنی بوجود نخواهد آمد.
محل نعمت تو گر به همت تو رسدکسی به محنت افلاس مبتلا نشود
هوش مصنوعی: اگر مکان نعمت تو به تلاش و کوشش تو برسد، هیچ کس به درد فقر و مشکلات دچار نخواهد شد.