شمارهٔ ۴۴۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان احساسات عمیق خود می‌پردازد. او می‌گوید که بر مژگان بی‌غمش خاک می‌پاشد و در جست‌وجوی غم است. در دل از آرامش خبری نیست و او با درد خود دست و پنجه نرم می‌کند. شاعر به تماشای غم‌ها و ماتم‌ها می‌پردازد و بیان می‌کند که حتی بی‌دردی او را به گریه وا می‌دارد. در نهایت، او به عشق و وصال اشاره کرده و ابراز آرزو می‌کند که عشق را در گردن خود دستاویز کند. این شعر بیانگر تنهایی، غم و عشق عمیق است.
خاک دیگر بر سر مژگان بی‌غم می‌کنمدست دل می‌گیرم و دریوزهٔ غم می‌کنم
هوش مصنوعی: میزنم خاک را بر سر چشمانم که دیگر شادمان باشند. دست به دلم میزنم و از غم درخواست کمک می‌کنم.
در تن از آسودگی خونابه دل تیره شدمی‌شکافم سینه و الماس مرهم می‌کنم
هوش مصنوعی: از آرامش جسم، دل من پر از غم و اندوه شده است؛ به همین خاطر سینهام را باز می‌کنم و با الماس، زخمهایم را تسکین میبخشم.
بی‌غمم بی‌غم، ز من ای دردناکان الحذرمهر از افلاک و تأثیر از دعا کم می‌کنم
هوش مصنوعی: من بی‌غم و بیدرد هستم، ای کسانی که در دور و برم درد میکشید، باید مراقب باشید. من عشق و محبت را از آسمانها میکاهید و به تأثیر دعا هم کم می‌کنم.
در دل بی‌لذت من یک سر مو درد نیستاز کدورت سور را با آنکه ماتم می‌کنم
هوش مصنوعی: در دل من که هیچ لذتی ندارد، حتی یک سرمو هم درد نمیکند، با اینکه از غم و اندوه چیزهایی را تجربه می‌کنم.
جز پریشانی نمی‌آرد دماغ از کار مناز سحر تا شب حساب زلف درهم می‌کنم
هوش مصنوعی: از صبح تا شب فقط در فکر مشکلات و سردرگمیهای خودم هستم و هیچ چیز جز نگرانی و پریشانی برایم نمیآورد. در این بین، مدام در ذهنم به حساب زلفهای درهم و پیچیدهام میپردازم.
سنگ را در دل گره شد گریه از بی‌دردیمخنده از بی‌غیرتی بر اهل عالم می‌کنم
هوش مصنوعی: دل من پر از درد و اندوه است، اما به جای اینکه احساساتم را بروز دهم، تنها سکوت می‌کنم و بیتفاوتی به اطرافیان نشان میدهم. در حالی که دیگران ممکن است از زندگی لبخند بزنند، من در دل خود دچار غم و خاموشیام.
وصل را خواهم «نظیری» طوق در گردن نهاددست دل در گردن شوق کسی خم می‌کنم
هوش مصنوعی: من به دنبال وصالی هستم که مثل طوقی در گردن عشق باشد. دل را به شوق کسی دچار می‌کنم و خود را برای او خم می‌کنم.