شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: این شعر به تفکرات عمیق و عبرت‌آمیز انسانی اشاره دارد. شاعر با استفاده از تمثیل‌ها و تصاویر زیبا به بررسی مسائلی چون قناعت، دوری از طمع و آفات دنیا می‌پردازد. او اشاره میکند که انسان‌ها به جستجوی حقیقت و ارزش‌های عمیق‌تر زندگی می‌پردازند و از آزارها و سختی‌های دنیا گریزان نیستند و با صبر و ایمان می‌توانند بر مشکلات فائق آیند. همچنین، شاعر به این نکته تأکید میکند که دنیا فانی است و آنچه باقی می‌ماند، اعمال نیک و حسن نیت انسان‌هاست. او در انتها تأکید میکند که در این مسیر، نباید از گرتن‌های دنیوی غفلت کرد و باید از فرصت‌های زندگی بهره برد.
چو دست سائلان نبود گلی دامان وسعت رابه از ریزش نباشد آبشاری کوه همت را
هوش مصنوعی: وقتی دست نیازمندان به چیزی نمیرسد، بهتر است که دامن وسعت و بزرگی از آنها دور باشد. مانند اینکه آبشار کوه، بدون تلاش و همت، نمیتواند چیزی را بریزد.
ز بس گشتند صاحب جوهران در خاک ناپیداجواهر سرمه شد گیتی سراسر چشم عبرت را
هوش مصنوعی: به خاطر سرگردانی و پیوسته گشتن کسانی که به دنبال چیزهای باارزش هستند، دنیای ما به جایی پر از درس و عبرت تبدیل شده است.
ز کشکول گدایی فارغ است آنکس که قانع شدبکشتی نیست حاجت آب باریک قناعت را
هوش مصنوعی: کسی که به رضایت و قناعت دست یافته، دیگر نیازی به begging و التماس ندارد؛ زیرا او به حدی از خشنودی رسیده که در دریای زندگی، نیازی به آب اضافی ندارد.
رسد بر اهل ایمان بیشتر آزار در دنیاگزندی نیست از دندان جز انگشت شهادت را
هوش مصنوعی: ایمانداران در دنیا با مشکلات و آزارهای بیشتری مواجه میشوند، اما این آزارها تنها نشانهای از ایستادگی و شهادت آنان است و هیچ آسیب جدی به آنها نمیزند.
ز تندی سیل بهتر میکند جا در دل دریاگشاید جرمم از کثرت بخود آغوش رحمت را
هوش مصنوعی: به خاطر شدت سیل، بهتر است که خود را در دل دریا پنهان کنم. از شدت گناهانم، به آغوش رحمت خداوند نیاز دارم.
ز بیم کرده های خود به دل کوه غمی دارمکه بتوان از فرازش دید صحرای قیامت را
هوش مصنوعی: از ترس نگرانیهایی که دارم، دلی پر از غم دارم که بتوانم از بلندیاش روز قیامت را ببینم.
به دنیا دوختی چشم طمع زانسان که یک ساعتنخواهی دید دیگر بعد از این روی فراغت را
هوش مصنوعی: به دنیا چشمت را به امید و آرزو دوختی، اما بدان که هیچگاه دیگر نمیتوانی حتی برای یک ساعت، چهرهی آرامش را ببینی.
به نیروی ضعیفان تکیه بر دولت توان کردنکه هر دست دعا یک پایه باشد تخت دولت را
هوش مصنوعی: با اتکا به نیروی ناتوانان میتوان به قدرت و توانایی دست یافت، چون هر خواسته و دعایی میتواند پایه و اساسی برای استحکام قدرت و حکومت باشد.
به غیر از داغ دل نقدی ندارد کیسه عمرتچرا بااین تهیدستی دهی از دست فرصت را
هوش مصنوعی: در زندگی جز غم و اندوه چیز دیگری برای تو باقی نمانده است. چرا با این حال که از نعمتهای زندگی محرومی، فرصتی که در اختیارت است را هدر میدهی؟
ز بس بهر طمع با سر دویدی بر در دونانز کفش خویش کردی کهنه تر دستار عزت را
هوش مصنوعی: به خاطر طمع ورزیها و دویدن بیوقفه به سوی مردم پست، کفشهای خود را خراب کردی و به طور ناخواسته، دستار خود را که نماد عزت و کرامت است، کهنهتر از قبل کردی.
ز فیض گوشه گیری زان نمیگویم سخن واعظکه می ترسم ز من گیرند یاران کنج عزلت را
هوش مصنوعی: من از فیض و برکات گوشهنشینی سخن نمیگویم، زیرا از واعظ میترسم که مبادا دوستانم به خاطر این صحبتها، برکنارشان کنند و از کنج عزلت دورشان سازند.