شمارهٔ ۳۰۳
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به حالت مدهوشی و عشق به خداوند اشاره دارد. شاعر می‌گوید افرادی که تحت تأثیر شراب عشق الهی قرار گرفته‌اند، تمام دغدغه‌ها و یادهای دنیوی را فراموش کرده‌اند. این افراد از مشکلات و حوادث نمی‌ترسند و زره‌ای از ایمان بر تن دارند که آن‌ها را در برابر سختی‌ها محافظت می‌کند. همچنین، پیران نیز با آغوشی باز در انتظار اجل هستند. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که افرادی که از باده عشق حق مست شده‌اند، به هشیاری واقعی دست یافته‌اند و حالتی از شادی و نشاط را تجربه می‌کنند که دیگر به غم و اندوه زندگی توجهی ندارند. واعظان نیز به سراغ افرادی که عشق و بندگی واقعی را درک کرده‌اند، نروند، چرا که دل‌ها در حال پوشیدن جامه‌ای سیاه از مرگ خویش هستند.
آنانکه از شراب تو مدهوش گشته انداز یاد خویش جمله فراموش گشته اند
هوش مصنوعی: افرادی که تحت تاثیر شراب تو قرار گرفته‌اند، تمام خاطرات و یادهای خود را فراموش کرده‌اند.
از تیر حادثات نترسند آن کسانکز دلق پاره پاره، زره پوش گشته اند
هوش مصنوعی: آن کسانی که با مشکلات و چالشهای زندگی دست و پنجه نرم کرده‌اند و از سختی‌ها آسیب دیدهاند، دیگر از بلایای جدید نمی‌ترسند. آنان به مانند کسانی هستند که با تجربیات گذشتهی خود، قدرتمند و آماده برای رویارویی با هر مشکلی شده‌اند.
از پشت خم برای بغل گیری اجلپیران ز پای تا به سر آغوش گشته اند
هوش مصنوعی: پیران زندگی خود را تمام کرده‌اند و به آغوش مرگ نزدیک شده‌اند، به طوری که از پا تا سر در آغوش آن قرار گرفته‌اند.
مستان حق ز باده اندیشه جهانهشیار گشته اند که بیهوش گشته اند
هوش مصنوعی: مستهای حقیقت از شراب اندیشه، به آگاهی و هشیاری در آمدهاند، در حالی که در واقع به خواب و بیهوشی رفتهاند.
آنان زیاد دوست توانند دم زدنکز خاطر زمانه فراموش گشته اند
هوش مصنوعی: برخی افراد ممکن است به راحتی در مورد عشق و دوستی صحبت کنند، اما در واقع فراموش کرده‌اند که زمان چه تأثیری بر روابط آن‌ها گذاشته است.
واعظ نشاط بندگی حق ز کس مجویدلها بمرگ خویش سیه پوش گشته اند
هوش مصنوعی: واعظ به ما می‌گوید که در بندگی خدا باید از هیچ کس کمک نخواهیم، چون دلهای مردم بهخاطر مرگ خودشان غمگین و تیرهپوش شده است.