شمارهٔ ۳۱۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حریفانی می‌پردازد که در ظاهر نقش زاهدان و در باطن شبیه اوباش هستند و همواره در جستجوی روزی و رفاه هستند. آن‌ها به زیبایی‌های ظاهری اهمیت می‌دهند و هنوز به دنبال نقش و نگارهای دلپذیرند. با اینکه همگی به عیوب یکدیگر آگاهند، اما در هنر کورند و ناتوان. آن‌ها در شب مانند خفاش‌ها هستند و درگیری‌های درونی خود را با هم دارند. دل‌هاشان پر از کینه است و رازها در دلشان پنهان مانده است. در نهایت، اشاره می‌شود که این به ظاهر واعظان، در واقع راست‌گو نیستند و همه به نوعی در زرنگی و فریبکاری درگیرند.
این حریفان که گهی زاهد و گه اوباشنداز پی وسعت روزی، نخود هرآشند
هوش مصنوعی: این افراد که گاهی زاهد و گاهی آن‌ها که رفتارهای ناپسند دارند، برای به دست آوردن روزی بیشتر، در هر موقعیتی حاضرند و مانند اجزای مختلف یک خورشت در کنار هم قرار میگیرند.
رفته دندان و، پی نقش و نگارند هنوزگویی این طفل مزاجان صدف نقاشند
هوش مصنوعی: دندانهای کودک افتاده و او هنوز در تلاش است تا زیباییها و نقش و نگارها را ببیند. گویی این کودک مانند صدفی است که به دنبال هنری در درون خود میگردد.
جمله بینا به عیوب هم و، کور از هنرندهمه در شام سیه رویی خود خفاشند
هوش مصنوعی: همه کسانی که میتوانند عیبها و کاستیها را ببینند، به نوعی درک و بصیرت دارند. اما افرادی که بینش ندارند، مانند خفاش‌ها در تاریکی زندگی میکنند و از زیباییها و هنرها بیخبرند.
عیب هم را همه چشمند و زبان، چون مقراضروز و شب همدم یکدیگر و، در پرخاشند
هوش مصنوعی: همه انسانها به عیبهای یکدیگر توجه دارند و درباره آن‌ها صحبت میکنند. مانند یکدیگر که در روز و شب همیشه در کنار هم هستند و در عین حال با هم به جدل و جنجال میپردازند.
سینه ها، ز آتش کینها شده فانوس خیالرازها زان همه در پرده دلها فاشند
هوش مصنوعی: سینهها به خاطر خشم و کینه، تبدیل به چراغی برای روشن کردن رازهای درون شدهاند و این رازها به دلیل درد و رنج در دلها به وضوح نمایان هستند.
نه همین کلک تو واعظ گهرافشان شده استراست گویان همه با دیده گوهر پاشند
هوش مصنوعی: این گفتار تو، که در مقام وعظ و نصیحت است، فقط یک ترفند نیست. در حقیقت، تمامی راستگویان آنچه را که خوب میدانند و ارزشمند است، به چشم خود میبیند و به همگان منتقل میکنند.