شمارهٔ ۶۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس شوق و بی‌خیالی خود صحبت می‌کند. او به این نکته اشاره دارد که با وجود گذشت زمان و توانایی‌هایش که رو به زوال رفته، هنوز حسی از شوق و امید در دلش باقی مانده است. در واقع، او از عمر خود به عنوان حاصلی ناتوان یاد می‌کند و به موجی از باد در دریا تشبیه می‌شود که نشانه‌ای از تغییرات و ناپایداری‌هاست.
نی در سر شوق و، نی بدل پروا ماندقوتها رفت و ناتوانیها ماند
هوش مصنوعی: در دل شوق و اشتیاق، هیچ نگرانی و تردیدی باقی نمانده است. قدرتها رفتهاند و تنها ضعفها باقی ماندهاند.
از عمر گذشته حاصلم پشت خمی استموجی از باد در کف دریا ماند
هوش مصنوعی: از زمان گذشته، تنها چیزی که به دست آوردهام، یک خمی است که مانند موجی از باد در دست دریا باقی مانده است.