شمارهٔ ۱۰۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که با رفتن جوانی و نشاط، نیرو و قدرت از بدن رخت بربسته و رنگ از چهره و ذهن و دندان‌ها رفته است. او به این اشاره دارد که جان انسان به‌سختی از پوست و بدن جدا می‌شود و در نهایت از زحمت‌های دنیا و مشکلات آن، خود را آزاد می‌کند.
همراه شباب، رفت نیرو از تنرنگ از رخ و، مغز از سر و، دندان ز دهن
هوش مصنوعی: با جوانان همراه میشد و نیروی جوانی از بدنش رخت برمیبست، رنگ از چهرهاش میپرید، مغز از سرش میرفت و دندان‌ها از دهانش میافتاد.
بر پوست شکنج نیست افتاده، که جانبر چیده ز خار زار دنیا دامن
هوش مصنوعی: بر پوست زخم افتادهای نیست، که جانش را از خار و خاشاک دنیای فانی برچیده است.