شمارهٔ ۱۲ - در مرگ یوسف نامی سرود
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی یوسف، شخصیت تاریخی و اسطوره‌ای، و تأثیر مثبت او بر جهان صحبت می‌کند. شاعر به زیبایی‌های یوسف و بزرگی نام او اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی پس از رفتن او، عشق و احترام مردم نسبت به او باقی مانده است. او همچنین به بندگی آزادگان برای اخلاق و ویژگی‌های نیک یوسف اشاره می‌کند. شاعر متذکر می‌شود که تاریخ به ما می‌آموزد و باید یاد و نام نیک انسان‌ها را زنده نگه‌داشت، حتی اگر آن‌ها دیگر در میان ما نباشند.
«یوسف » مصر نکویی، از جهانرفت و، چشم عالمی گرینده است
هوش مصنوعی: یوسف نیکوکار مصر از این دنیا رفت و اکنون چشمان همه مردم برای او در حال گریستن است.
حلقه در گوش نوازشهای اوستنام حاتم در جهان تازنده است
هوش مصنوعی: حلقهای که به عنوان نماد مهربانی و بخشش او در گوش شده، باعث شده نام حاتم همیشه در دنیا زنده بماند.
هرکجا آزاده مردی در جهانهست، از جان و دل او را بنده است
هوش مصنوعی: هر جا که یک مرد آزاد و اصیل وجود دارد، جان و دل همه به او خاضع و مطیع است.
کهنه گرگ روزگار بی وفاکم چنین «یوسف » بچاه افگنده است
هوش مصنوعی: زمانه وفاداری ندارد و به ندرت پیش میآید که شخصیتی چون «یوسف» به چاه بیفتد.
از پی تاریخ، میگردید فکرزآنکه هر جوینده یی یابنده است
هوش مصنوعی: افرادی که به دنبال دانش و حقیقت هستند، همواره در پی یافتن آنچه که جستجو میکنند، میگردند و هر کسی که تلاشی کند، به هدفش میرسد.
ناگهانم هاتفی گفتا: چرافکر تاریخت برنج افگنده است؟
هوش مصنوعی: ناگهان صدایی به من گفت چرا ذهن تو مشغول گذشتهات است و غم آن را به دوش میکشی؟
چون جهان را پشت پا زد، خود بگفت:«مردم، اما نام نیکم زنده است »!
هوش مصنوعی: وقتی که از دنیا کنار گذاشته شد، خود را اینگونه معرفی کرد: «من انسان بودم، اما نام نیکم همچنان باقی است!»