شمارهٔ ۱۵۶
هوش مصنوعی: شاعر از ناامیدی و بی‌ثمری خود سخن می‌گوید. او خود را مسیری نامناسب می‌داند که به مقصدی نمی‌رسد و همچنین به دانه‌ای تشبیه می‌شود که در خاک قرار دارد ولی محصولی از آن به دست نمی‌آید. این ابیات نشان‌دهنده احساس یأس و بی‌فایده بودن تلاش‌هاست.
من رهرو راهی، که بمنزل نرساندمن دانه خاکی که بحاصل نرساند
هوش مصنوعی: من در مسیری هستم که به هدف نخواهم رسید، مانند دانه‌ای از خاک که به نتیجه‌ای نخواهد رسید.