شمارهٔ ۲۵۷
هوش مصنوعی: این سخن از احساس شرم و ناتوانی در فردی است که به دلیل وضعیت مالی خود، از مشاهده زیبایی‌ها و خوشی‌ها دوری می‌کند. او به خاطر قرض و بدهی‌اش، نمی‌تواند به زندگی عادی و روشن فکر کند و از خجالت، رنگ از صورتش میرود.
چون نگردد حال بر مفلس ز شرم قرض خواه؟میرود از دیدن خورشید رنگ از روی ماه!
هوش مصنوعی: زمانی که فردی به خاطر شرم و عذاب ناشی از قرض و بدهی، دچار حالتی دگرگون می‌شود، چطور ممکن است به سراغ کسی برود که در وضعیت مشابهی گرفتار است؟ در چنین حالتی، حتی نور خورشید هم نمی‌تواند بر چهره‌اش جلوه کند، و این احساس شرم و نگرانی باعث می‌شود که رنگ از رویش بپرد.