غزل شمارهٔ ۲۱۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از رنج‌ها و دردهای شبانه‌اش سخن می‌گوید و از صبر و تحمل خود تا سحر روایت می‌کند. او شب را با غم و مشقت سپری کرده و به امید صبح مانده است. احساس خمار و longing او از عشق و زیبایی چشم معشوقش است که نتوانسته آن را تجربه کند. شاعر درخواست می‌کند که غم‌ها و دردهای شبانه‌اش به صبح برطرف شود و در عین حال، از تیری که به دلش نشسته و زخم‌هایی که بر لبش به وجود آمده، حرف می‌زند. او در تلاش است تا پاسخ‌هایی برای دلتنگی‌ها و حسرت‌هایش پیدا کند، اما در نهایت از جستجوی خود خسته شده و قدمی به عقب برمی‌دارد.
کو صبح که بار شب کشیدمدر راه بلا تعب کشیدم
هوش مصنوعی: صبحی که در انتظارش هستم، بار سنگین شب را بر دوش کشیدم و در مسیر سختیها و مشکلات، زحمتهای زیادی را تحمل کردم.
صبرم نکشید تا سحر زآنکاز موکب غم شغب کشیدم
هوش مصنوعی: تاب و تحملم کم شد تا صبح فرا رسید، زیرا از کاروان غم و اندوه، به زودی بیرون آمدم.
جان هم نکشد به حیله تا روزمن تا به سحر عجب کشیدم
هوش مصنوعی: من به هیچ تدبیری نمیگذارم جانم را از دست بدهم و تا روز روشن منتظر میمانم، چقدر شگفتانگیز است که این احساس را تجربه کردم.
زنده به امید صبح ماندمتا صبح بدین سبب کشیدم
هوش مصنوعی: منتظر صبح بودم و به خاطر این امید، شب را زنده ماندم.
دارم ز خمار چشم میگونبی‌آنکه می طرب کشیدم
هوش مصنوعی: دارم به خاطر زیبایی چشمان میگون احساس بیتابی میکنم، بدون اینکه بادهای بنوشم که مرا خوشحال کند.
صبحا به گلاب ژاله بنشاناین درد سری که شب کشیدم
هوش مصنوعی: صبح زود، با عطر گلاب و قطرات شبنم، این دردی را که در طول شب متحمل شدم، تسکین بده.
بر چرخ کمان کشیدم از دلکز آتش دل لهب کشیدم
هوش مصنوعی: با تیر و کمان عشق، کمانم را کشیدم و از دل سنگینم، شعلهای بر افروختم.
تیرم همه بر نشانه شد راستهر چند کمان به چپ کشیدم
هوش مصنوعی: من با وجود اینکه کمان را به سمت چپ کشیدم، تیرم به هدف درست و با دقت نشانه گرفته و اصابت کرده است.
پر آبله شد لبم ز بس تفکز سینه به سوی لب کشیدم
هوش مصنوعی: لبم از بس که شوق و احساسات درونم را بیان کردم، پر از زخم و نشانه شد.
گویند لب تو را چه افتاداین عذر نهم که تب کشیدم
هوش مصنوعی: میگویند که لبهای تو چگونه شده است. من به این دلیل این را میگویم که تب دارم و نمیتوانم به درستی صحبت کنم.
کردم طلب و نیافتم اهلاکنون قدم از طلب کشیدم
هوش مصنوعی: من به دنبال چیزی بودم و نتوانستم آن را پیدا کنم، پس از جستجو و تلاش برای به دست آوردن آن، از جستجو دست کشیدم.
خاقانی‌وار خط واخواستبر عالم بوالعجب کشیدم
هوش مصنوعی: با سبک و سیاق شاعران بزرگ، نامستندات و شگفتیهای جهان را به تصویر کشیدم.