غزل شمارهٔ ۲۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عمیق و درونی خود نسبت به معشوق می‌پردازد. او در حال غلتیدن بر زمین نیاز و عشق است و ابراز می‌کند که چگونه از محبت و زیبایی معشوق، همواره تحت تأثیر قرار می‌گیرد. شاعر از زخم‌های عاطفی و درد غم عشق سخن می‌گوید و به نوعی وابستگی شدید خود اشاره می‌کند. او به صورت نمادین از چیزهایی مانند سجده و نماز برای نشان دادن وابستگی و نیاز خود به معشوق استفاده می‌کند. با استفاده از تصاویری مانند کبک، آهو و آتش، شدت احساساتش را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که چگونه عشقش او را به جلو می‌برد و در عذاب و شوق درونش غوطه‌ور است.
بر سریر نیاز می‌غلطمبر چراگاه ناز می‌غلطم
هوش مصنوعی: در جایگاه نیاز و درخواست، به آرامی حرکت میکنم و در مکانهای دلپذیر و لطیف نیز به نرمی جلو میروم.
خوش خوش آید مرا که پیش درتبه سر خاک باز می‌غلطم
هوش مصنوعی: من از اینکه در حضور تو بر خاک تو بیفتم و به تو نزدیک شوم، بسیار خوشحال و شادمان میشوم.
پیش زخم تو کعبتین کرداربر بساط نیاز می‌غلطم
هوش مصنوعی: من حاضرم به خاطر زخم‌های تو، مانند یک مسکین در برابر تو سر فرود آورم و به حالت نیاز بیفتم.
زیر دست غم تو مهره صفتدر کف حقه باز می‌غلطم
در تردست بازی غمت، چون مُهره می‌غلطم. («حُقه» عبارت است از ظرف تردست بازان–مانند کلاه امروزی)
تو مرا می‌کشی به خنجر لطفمن در آن خون به ناز می‌غلطم
هوش مصنوعی: تو با محبت و لطف خود مرا به شدت تحت تاثیر قرار میدهی تا جایی که در این وضعیت، مانند کسی که در خون غوطه‌ور است، به آرامی و ناز در حال چرخش هستم.
پس مرا خون دوباره می‌ریزیمن به خونابه باز می‌غلطم
هوش مصنوعی: پس دوباره برای من خون میریزی و من دوباره در آن خونابه غلت میزنم.
از پی سجدهٔ رخ تو چنانعابدان در نماز می‌غلطم
هوش مصنوعی: به خاطر سجده و عبادتی که بر چهره زیبای تو دارم، مثل عابدان در حال نماز به شدت به تو نزدیک میشوم و فروتنانه عبادت میکنم.
بر سر سنبل رخ تو چنانکآهوان در طراز می‌غلطم
هوش مصنوعی: من بر سر سنبل چهرهات، به نرمی و لطافت آهوان در حال چرخش و رقصیدنم.
بر سر آتش غمت چو سپندبا خروش و گداز می‌غلطم
هوش مصنوعی: در برابر شعلههای دلخراش غمهایم، مانند هیزم در آتش، با شدت و نابودی در حال حرکت و نوسان هستم.
تو کشان زلف و من چو گربه بر آنسنبل دل نواز می‌غلطم
هوش مصنوعی: تو با زلفهای خود بازی میکنی و من مانند گربهای بر آن گل زیبا و دلفریبت قلقلک میزنم.
پیش زلفت چو کبک خسته جگرزیر چنگال باز می‌غلطم
هوش مصنوعی: زیاد به زلف تو فکر میکنم و به خاطر زیباییات دلم در فشار است، اما همچنان مانند کبکی خسته و آسیبدیده زیر فشار چنگال پرندهای دیگر به این سو و آن سو میچرخم.