رباعی شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و تنهایی شب هجران میگوید و از حبابی میپرسد که دربارهٔ دریا و غمهایش اطلاعاتی دارد. در دل او آرامش و خیال هر موج وجود دارد، اما این آرامش تنها در ذهنش بوده و در واقعیت، خوابش مانند نقشی بر آب محو شده است.
از من شب هجر میبپرسید حبابدریای غمم کدام آرام و چه خواب
هوش مصنوعی: اگر از من بپرسی که در شب جدایی چه برمن گذشته، میتوانم بگویم که مانند حبابی از دریای غم، در کدام آرامش و خواب غرق شدهام.
در دل بود آرام و خیالی هر موجدر دیده خیال خواب شد نقش بر آب
هوش مصنوعی: در دل آرامش و خیال وجود داشت، اما هر موجی که در چشمانش میدید، خواب به تصویر کشیده شده بر روی آب شد.