رباعی شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و فریبندگی لبهایی است که ممکن است در نگاه اول جذاب به نظر برسند، اما در واقع حاوی نیرنگ و تزویر هستند. شاعر با استفاده از تشبیه طوطی دم دینار به لبهای زیبای فرد، به آلودگی و دو رویی این لبها اشاره میکند و از دیگران میخواهد که به این فریبندگی توجه نکنند. این شعر هشداردهنده است و به عمق معانی پنهان در زیباییهای ظاهری میپردازد.
طوطیدم دینارنشان است آن لبغمّاز و دوروی از پی آن است آن لب
هوش مصنوعی: طوطی نشانهای از ثروت و زرنگی است، و آن لبهای زیبا و فریبنده دو رویی دارند و به دنبال خواستهها و منافع خود هستند.
زنهار میالای در آن لب ناممکآلودهٔ لبهای کسان است آن لب
هوش مصنوعی: از لبان تو دوری کن، زیرا نام من بر آن لبهاست و آن لبها آغشته به لبهای دیگران است.