تناجی
خاقانی شروانی

رباعی شمارهٔ ۱۷

گر من به وفای عشق آن حورنسبدر دام دگر بتان نیفتم چه عجب
حاشا که چو گنجشک بُوَم دانه‌طلبکان ماه مرا همای داده‌است لقب