رباعی شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: این مصرعها به ستایش زیبایی و جذابیت شخصی میپردازند. شاعر میگوید که صورت و موهای آن محبوب به گونهای تقسیم شده که درست همانطور که خدا خواسته، زیبا و دلربا هستند. او همچنین زیبایی محبوب را به بهار تشبیه میکند و میگوید که در بهار، زیبایی شب و روز به کمال میرسد.
در بخشش حسن آن رخ و زلفی که تو راستیک قسم فتادند چنان کایزد خواست
هوش مصنوعی: در زیبایی و جذابیت آن چهره و موی تو، بخشی از آن به گونهای افتاده است که همانطور که خداوند میخواست، به چشم میآید.
حسن تو بهار است و شب و روز آراستقسم شب و روز در بهار آید راست
هوش مصنوعی: زیبایی تو مانند بهار است و روز و شب به خاطر آن زیبا و دلانگیز شدهاند. قسم میخورم که هر شب و روز به درستی در بهار به سر میبرند.