رباعی شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات شاعر در هنگام نوشتن نامه به معشوق می‌پردازد. شاعر در آغاز یادآور می‌شود که وقتی نامه‌ای برای معشوق می‌نویسد یا در پی فرستادن پیامبری است، باد سحری به عنوان پیام‌رسان آن‌ها عمل می‌کند. او باد را به عنوان موجودی حساس و زیبا توصیف می‌کند که می‌تواند پیامش را به محبوب برساند. در کل، شعر نشان‌دهنده شوق و ملاحت ارتباط عاشقانه است.
چون سوی تو نامه‌ای نویسم ز نخستیا از پی قاصدی کمر بندم چست
هوش مصنوعی: وقتی که میخواهم برای تو نامه‌ای بنویسم، ابتدا یا به دنبال یک قاصد میروم تا نوشتۀ خود را به تو برساند.
باد سحری نامه‌رسان من و توستای باد چه مرغی؟ که پرت باد درست
هوش مصنوعی: باد سحری پیامآور عشق ماست. ای باد، تو چه موجودی هستی که این قدر خوب میدانی ما چه میخواهیم؟