تناجی
خاقانی شروانی

رباعی شمارهٔ ۸۴

خاقانی از آن شاه بتان طمع گسستدر کار شکسته‌ای چو خود دل دربست
پروانه چه مرد عشق خورشید بوَد؟کاو را به چراغ مختصر باشد دست