رباعی شمارهٔ ۸۵
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به غم و اندوهی که بر دلش نشسته اشاره می‌کند. او می‌خواهد به آرامی در کنار آب و آتش بنشیند، به یاد معزی و عزیزانش که رفته‌اند. در پایان، غم را به طور مجازی به سلیمان تشبیه می‌کند که بر خاتم جانش نشسته است، نشان از عمق تأثیر این غم بر وجود او دارد.
غم بر دل خاقانی ترسان بنشستگو بر لب آب و آتش آسان بنشست
هوش مصنوعی: غم بر دل خاقانی نشسته و او را میترساند. اما با آرامش در کنار آب و آتش قرار گرفته است.
تا رفته معزی و عزیزانش از پسبر خاتم جانم چو سلیمان بنشست
هوش مصنوعی: وقتی معزی و عزیزانش رفتند، گویی سلیمان بر جانم نشسته و حکمرانی می‌کند.