رباعی شمارهٔ ۱۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و جدایی صحبت میکند. او با بیان اینکه جانان (معشوق) او را ترک کرده و دلش را به درد جدایی سپرده، احساس تنهایی و تب شدید خود را بیان میکند. شدت این درد به اندازهای است که نمیتواند حتی بوسهای به لب معشوقش بدهد.
جانان شد و دل به دست هجرانم دادهجر آمد و تبهای فراوانم داد
هوش مصنوعی: عشق اInfinite من به معشوق به اوج خود رسید و به خاطر دوری او، دل من پر از درد و تب شد. دوری از او موجب شد تا احساسات عمیق و رنجهای زیادی را تجربه کنم.
تب این همه تبخال پی آنم دادتا بر لب یار بوسه نتوانم داد
هوش مصنوعی: تبخالهای زیادی که به سبب عشق و شوق در دل دارم، باعث شدهاند که به لب یار نتوانم بوسهای بدهم.