رباعی شمارهٔ ۱۳۲
هوش مصنوعی: شاعر بیان میکند که درد عشق به او فشار میآورد و دندان محبوبش تنها چیزی است که با دل او همراستا شده است. در واقع، تنها درد ناشی از دندان محبوبش را حس میکند و باقی اعضای بدنش هیچ احساسی ندارند.
چون درد تو بر دلم شبیخون آورددندانت موافق دلم گشت به درد
هوش مصنوعی: وقتی که درد تو به قلبم حمله کرد، دندانت هم با دل aching من هماهنگ شد.
اندر همه تن نبود جز دندانتکو با دل من موافقت داند کرد
هوش مصنوعی: در همه وجودم جز دندان تو چیزی نیست که با دل من همراستا باشد.