رباعی شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر اشاره میکند که اگر بخت نتواند به او راهی به سوی محبوبش بدهد، حداقل باید خودش را از غصه و درد فراق نجات دهد. او ابراز میکند که حتی اگر در نزد محبوبش باشد، باز هم از غم جدایی رنج میبرد و امیدوار است که از این غم رهایی یابد.
بخت ار به تو راه دادنم نتواندباری ز خودم خلاص دادن داند
هوش مصنوعی: اگر شانس و بخت بخواهد به من راهی ندهد، لاجرم خودم میتوانم از بار مشکلاتم رهایی یابم.
تا ماندهام ار پیش توام بنشانداز غصه که بی تو ماندهام برهاند
هوش مصنوعی: تا زمانی که در پیش تو هستم، دلم را از غم بیتو بودن آزاد کن.