رباعی شمارهٔ ۱۳۴
هوش مصنوعی: این ابیات اشاره به این دارند که اگر بخت و شانس با انسان همراه باشد، زندگی او به طرز مطلوبی خواهد گذشت. شاعر به این نکته می‌پردازد که اگر اراده آسمان بر این باشد که انسان در کنار محبوبش باشد، چه چیزی برای محبوبش می‌تواند عرضه کند تا از لطفش بی‌نصیب نماند. به عبارت دیگر، شاعر می‌خواهد بگوید که در پی وصل و هم‌نشینی با معشوق، آرزو دارد چه هدیه‌ای بدهد تا محبت معشوق را جلب کند.
بخت ار به مراد با توام بنشاندگردون ز توام برات دولت راند
هوش مصنوعی: اگر بخت با تو یار باشد و خواستههایت را برآورده کند، آنگاه آسمان تو را به خوشبختی و موفقیت خواهد رساند.
پروانهٔ بخت را به دیوان وصالمرفق چه دهم تا ز منت نستاند
هوش مصنوعی: من چه چیزی باید به پروانهٔ بخت خود تقدیم کنم تا از فضل و لطف او محروم نشوم و از خوبیهای او بهرهمند شوم؟