رباعی شمارهٔ ۱۵۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی چشم و تأثیر آن بر دل و چشم دیگران اشاره دارد. نخستین نگاه معشوق به چشم شاعر، احساسات عمیقی را در او ایجاد می‌کند و از چشمان او چشمه‌های زیادی سرچشمه می‌گیرد. شاعر بر این باور است که اگر چشمی از دیگران بدی و حسد به چشم او بیفکند، در چشم معشوقش هیچ اثر منفی‌ای نخواهد داشت. به طور کلی، این اشعار به قدرت و جذابیت چشم‌ها و قلب‌های عاشق اشاره دارد.
تا چشم رهی چشم تو را چشمک داداز چشمهٔ چشم من دو صد چشمه گشاد
هوش مصنوعی: وقتی چشمان تو با ناز و جادوی خود به من نگاه کردند، چشمان من نیز از شوق و محبت به شکلی بیپایان سرشار شدند.
هر چشم که از چشم بدش چشم رسیددر چشمهٔ چشم تو چنان چشم مباد
هوش مصنوعی: هر چشمی که به تو حسادت ورزد و به تو بدی کند، در چشمانت هیچ جایی برای آن نداشته باشد.