رباعی شمارهٔ ۱۵۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت ابروها و چشمان محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که دلها و جان‌ها همه در خدمت او هستند. همچنین، زلف‌های محبوبش را به چوبک زدن در شب‌های طولانی تشبیه می‌کند، که نشان‌دهنده‌ی تأثیر عمیق و سحرآمیز او بر دیگران است.
دلها همه در خدمت ابروی تواَندجان‌ها همه صید چشم جادوی تواَند
هوش مصنوعی: دلها همه در خدمت زیبایی ابروی تو هستند و جان‌ها همه به دام چشم جذاب تو افتادهاند.
ترکان ضمیر من به شب‌های درازچوبک زن بام زلف هندوی تواَند
هوش مصنوعی: در شب‌های طولانی، دلتنگی و افکار مرا به یاد زلف‌های زیبای تو میاندازند.