رباعی شمارهٔ ۱۶۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساساتی عمیق و عاشقانه را نسبت به معشوق خود بیان می‌کند. او می‌گوید که شب‌هایی که به یاد محبوبش می‌افتد، جانش در بهشت رضوان خواهد بود و هرچند جانش به محبوبش تعلق دارد، اما می‌خواهد که به فرمان او باشد. همچنین اشاره می‌کند که حتی تن او نیز در آن شب تحت تأثیر عشق و جان اوست.
آن شب که دلم نزد تو مهمان باشدجانم همه در روضهٔ رضوان باشد
هوش مصنوعی: در آن شبی که دلم پیش تو باشد، روح و جانم در بهشت و زیباییها قرار گیرد.
جانم بر توست لیک فرمان باشدکامشب تن من نیز برِ جان باشد
هوش مصنوعی: من به تو علاقهمندم، اما امشب بدن من هم باید به این علاقه پاسخ دهد.