رباعی شمارهٔ ۱۶۲
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به ستایش محبوب خود می‌پردازد و می‌گوید که زیبایی و حسن او همچون ستارگان بر آسمان می‌درخشد. عاشقان به عشق او اشتیاق زیادی دارند و جان خود را فدای او می‌کنند. شاعر همچنین از اهمیت محبت و ولایت محبوب در زندگی سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که نباید عشق او را نادیده گرفت، زیرا این عشق باعث سرزندگی و شادابی روح می‌شود.
چون رایت حسن تو بر افلاک زنندعشاق تو آتش اندر املاک زنند
هوش مصنوعی: زمانی که پرچم زیبایی تو در آسمانها به اهتزاز درآید، عاشقان تو باعث میشوند که آتشسوزی در سرزمینها و املاک رخ دهد.
ای عالم جان ولایت دل مگذارتا پیرهن شاهد جان چاک زنند
هوش مصنوعی: ای دانشمند، به قلب خود عشق و محبت را در نگاهداری داشته باش، تا اینکه مبادا دیگران از زیبایی و لطافت جان تو سوءاستفاده کنند و به تو آسیبی برسانند.