رباعی شمارهٔ ۱۷۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت بیان می‌کند که اگر دل او را مانند نی ببرند، تا زمانی که شکر را نچشد، آرام نخواهد گرفت. او می‌گوید که حتی اگر گندم را از مگس دور کند، باز هم اگر مگس به شکر ننشیند، بهتر است. به عبارت دیگر، او ارزش شکر را در مقابل مگس و درد دل خود بیان می‌کند و نشان می‌دهد که حتی در شرایط سخت هم نمی‌تواند از عشق و لذت واقعی دور بماند.
گفتم به دل ار چو نی ببرندم سرننشینم تا نخایم آن شکر تر
هوش مصنوعی: به دل گفتم که اگر مانند نی مرا ببرند، سرم را پایین نمیآورم تا زمانی که آن شیرینی را به دست نیاورم.
پیش شکر از پر مگس ساخت سپرگفت ار مگسی هم ننشینی به شکر
هوش مصنوعی: شکر به عنوان یک ماده خوشمزه و محبوب، با وجود مزهاش ممکن است مگسها را به خود جلب کند. شخصی برای محافظت از شکر خود، دقت می‌کند که حتی مگسها هم به آن نزدیک نشوند. این نشاندهنده اهمیت حفاظت از چیزهای ارزشمند و زیباییها حتی در برابر کوچکترین خطرات و آفات است.