تناجی
خاقانی شروانی

رباعی شمارهٔ ۱۸۶

ای گشته به نور معرفت ناظر خویشآشفته مکن به معصیت خاطر خویش
چون نفس تو می‌کند به قصد ایمان راباید که شوی به جان و دل حاضر خویش